Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2009/12017 · K. 2012/11422

11. Ceza Dairesi         2009/12017 E.  ,  2012/11422 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43, 62. maddeleri gereğince 3 Yıl 1 Ay 15 Gün Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinde gösterilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Eminönü İlçe Nüfus Müdürlüğü’nde veri işletmeni olarak görev yapıp hüviyet cüzdanı tanzim etmekle görevli olan sanığın 07.09.1999 tarihinde Avcılar/İstanbul depreminde ölen ve kütüğe ölüm kaydı düşülen ...’in kütükteki ölüm kaydını kimyasal maddeyle silerek gerçekte ...’a ait ancak adı geçen ölü ... kimlik bilgilerine göre 24.09.2003 tarihinde “tarafımdan tanınmaktadır” kaydı ile 34 özel kütük no ile sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ve aynı tarihli 2003/2102 karar nolu nüfus cüzdanı kaybından dolayı para cezası tutanağı düzenlediği,bu belgelere dayanarak 24.09.2003 tarihli kayıp nedeniyle ...’ın fotoğrafı bulunan ölü ...’in kimlik bilgilerini içeren seri D09 No:342365 nolu nüfus cüzdanını düzenleyip imzalayarak nüfus müdür vekiline de imzalattığı, idari soruşturma sırasında bu hususun 25.02.2005 günlü görgü tutanağı ile tespit edildiği, ölüm olayı kütükten silinen ...’in 25.02.2005 tarihinde 2.kez tekrar kayıt yapılarak ölüm kaydının nüfus kütüğüne işlendiği, yine ... adına 21.11.2003 günlü sahte nüfus cüzdanı talep belgesi düzenleyip, ...’ün fotoğrafı bulunan yenileme nedeniyle nüfus cüzdanı düzenlediği, ...’ın sahte kimlikle dava konusu edilmeyen pasaportu aldığı, ölü ...’in nüfus kütüğündeki bilgilerin tahrif edilmesi eyleminin 765 sayılı TCK.nun 339/1, 80. maddesi kapsamında teselsül eden memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu, ancak 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki teselsül hükmünün, “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda....” denilmek suretiyle 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı düzenlenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinin lehe olduğu düzenlenen belge sayısının 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi kapsamında cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınacağı, zamanaşımı da gözetilerek ... adına düzenlenen hüviyet cüzdanı yönünden ise olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 352, 80. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği nazara alınmadan tüm eylemleri teselsül eden tek suç kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre de; a-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; 765 sayılı TCK. ile 5327 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki artırım oranının 765 sayılı TCK.nun 80. maddesindeki artırım oranından fazla olması nedeniyle aleyhe olduğunu nazara alınmadan hüküm kurulması, b-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.