Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/12495 · K. 2011/5270

11. Hukuk Dairesi         2009/12495 E.  ,  2011/5270 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 01.01.2002-31.12.2002 arası hazine bonosu aldığını, banka tarafından kendilerine verilen 27.01.2003 tarihli belgede faiz gelirlerinin 164.504,80 TL olarak bildirildiğini, buna göre vergi dairesine beyanname verdiklerini, sonradan bankanın vergi dairesine gelirlerinin 297.130 TL olduğunu bildirdiğini, bu nedenle vergi ve gecikme cezası olarak 12.676,40 TL ödediklerini, bankanın kendilerine hatalı bildirimde bulunması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 12.676,40 TL'nın 28.05.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davalının elde etiği geliri kendisinin bilmesi, kayıtlarını inceleyerek beyanda bulunması gerektiğini, kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının bankadan 01.10.2001 tarihli, 06.03.2002 vadeli ve 06.03.2002 tarihli, 28.08.2002 vadeli hazine bonosu aldığı, 2002 gelirleri toplamının 297.129,80 TL olduğu, 06.03.2002 tarihinde davacıya bankaca ödemede bulunulduğu, aynı gün ikinci hazine bonosu alım işleminin yapıldığı, davacının hazine bonosu alımı sonrası elde edeceği geliri bilebilecek ve hesaplayabilecek durumda olduğu halde vergi dairesine eksik beyanda bulunduğu, bankanın kusuru olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.