Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/12843 · K. 2010/8676

4. Hukuk Dairesi         2009/12843 E.  ,  2010/8676 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 01/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2- Davacıların öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişim biçimi, yaralanan ...'nin yaralanma derecesi ile diğer davacıların yüzde sabit iz kalacak şekilde gerçekleşen bu yaralanmadan etkilenme düzeyleri ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacıların tümü yararına takdir edilen manevi tazminatlar azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 6.000,00 TL, davacı eş ... yararına 1.200,00 TL, davacı küçükler yararına 800,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davacılar yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…3.000,00…”, “…600,00…” ve “...400,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…6.000,00…”, “…1.200,00…” ve “...800,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…237,60…” ve “…fazla yatırılan 167,40 TL harcın talep halinde davacılara iadesine…” biçimindeki sayı ve sözcük dizeleri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…475,20…” ve “…70,20 TL artık harcın davalılardan alınıp Hazine’ye gelir yazılmasına…” sayı ve sözcük dizelerinin yazılmasına; davacılar ve davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerde yer alan “…575,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.056,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…48,22…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…96,44…” sayı dizisinin yazılmasına; davalıların tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.