Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2009/1299 · K. 2009/2245

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1299 E.  ,  2009/2245 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.08.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, 423 numaralı parsel maliki olan ... bakımından karar verilmesine yer olmadığına, dair verilen 30.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davalı 423 parsel maliki, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar 419 ve 420 parseller maliki mirasçısı 423 parselin geçit için uygun olacağını belirtmiştir. Mahkemece, bilirkişinin 01.07.2008 günlü rapor eki krokide kırmızı ve yeşil ile ... yerlerden geçit kurulmuştur. Hükmü, 419 ve 420 parseller maliki mirasçısı ... temyiz etmiştir. Davacının maliki olduğu 421 sayılı parselin yola bağlantısı bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Somut olaya gelince; Dava konusu yapılan 423 sayılı parsel 5840 m2, 419 ve 420 sayılı parseller ise ayrı ayrı 620 m2 yüzölçümündedir. Yukarıda sözü edilen komşuluk hukuku ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi uygun geçit yerinin 423 sayılı parsel üzerinden aranmasını gerektirmektedir. Çünkü, daha küçük yüzölçümlü 419 ve 420 sayılı parseller üzerinde geçit kurulması ile bu parsellerin yüzölçümü daha da küçülecek, ekonomik olarak kullanımı zorlaşacaktır. Mahkemece, yapılan bu saptama gözetilerek davacının ihtiyacı olan geçit güzergahı dava konusu 423 sayılı parsel üzerinde aranmak ve oluşacak sonuca uygun bir hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.