Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2009/13004 · K. 2010/625

1. Hukuk Dairesi         2009/13004 E.  ,  2010/625 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 30/12/2008 Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, maliki oldukları 179 ada 11 sayılı parseli davalıların işgal ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemişlerdir.Davalılar, taşınmazı kiracı sıfatıyla kullandıklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, taraflar arasında sözlü kira anlaşması bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacılar ve dava dışı N.adına paylı biçimde kayıtlı bulunan 11 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığı sabittir. Davacılar, kullanımın haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar; davalılar ise, taşınmazı davacılardan İ.'den olan alacakları karşılığında sözlü anlaşma ile kiraladıklarını savunmuşlardır. Hemen belirtmek gerekir ki, paylı mülkiyet üzere olan taşınmazlarla ilgili kira sozleşmelerinin hukuken geçerli olabilmesi için Türk Medeni Kanununun 691. maddesi hükmü ve 6.5.1955 tarih 12/18 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince pay ve paydaş çoğunluğunca gerçekleştirilmesi zorunludur. Somut olayda, Yasa'da aranan pay ve paydaş çoğunluğu gerçekleşmediği gibi, çoğunun başka şehirde oturdukları tanıklarca ifade edilen davacı İ. dışındaki paydaşların anılan anlaşmaya Borçlar Kanununun 38.maddesi uyarınca muvafakat gösterdikleri de yeterli delillerle kanıtlanabilmiş değildir. Hal böyle olunca, taraflar arasında geçerli bir kira ilişkisi bulunmadığı gözetilerek el atmanın önlenmesine ve belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi isabetsizdir. Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.