Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/13095 · K. 2010/1319

11. Hukuk Dairesi         2009/13095 E.  ,  2010/1319 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2007 gün ve 2005/15-2007/148 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.05.2009 gün ve 2008/2229-2009/5839 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, 23.11.2003 tarihinde müvekkilinin davalının malik ve sürücü olduğu dolmuşa yolcu olarak bindiğini, ayakta kaldığını gören davacının inmek istediğini davalı tarafa söylediğini, minibüsü durduran davalının davacının tam olarak inmesini beklemeden hareket ettiğini, dengesini kaybeden davacının düşerek yaralandığını, olayın meydana gelmesinde davalı tarafın tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 26.450 YTL maddi, 30.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dolmuşa binmek isteyen davacının yer olmadığından inmek isterken ayağı takılarak düştüğünü, kusurun tamamen davacıda olduğunu, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının tam kusuru ile meydana gelen olayda davacının kalça kemiğinin kırıldığı, davacının %30 oranında vücut gücünde kazanma kaybına uğradığı gerekçesiyle toplam 25.964,15 YTL maddi, 20.000 manevi tazminatın 23.11.2003 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.05.2009 tarihli kararı ile, gerek davacının maluliyet oranına ilişkin alınan rapor ve gerekse de hesap raporunun eksik ve hatalı olması gerekçe gösterilerek yerel mahkeme kararının bu nedenlerle münhasıran davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir. Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.