İçtihatYargıtay4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/13363 · K. 2010/9152
- Esas No
- 2009/13363
- Karar No
- 2010/9152
- Karar Tarihi
- 20.09.2010
Karar Metni
4. Hukuk Dairesi 2009/13363 E. , 2010/9152 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... ...'e vesayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/03/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, 500,00 TL kazanç kaybı, 500,00 TL tedavi gideri ve 500,00 TL iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 1.500,00 TL maddi tazminat istemiştir. Yargılama sırasında verdiği 03.04.2008 günlü dilekçe ile iş göremezlik zararına ilişkin isteminden vazgeçmiştir.
Yerel mahkemece, davacının toplam isteğinin 1.000,00 TL ile sınırlı olduğu gözetilerek bu tutarın kabulüne karar verilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak istek aşılıp davalıların fazla maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…1.500…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…1.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm,
davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.