Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2009/13765 · K. 2010/591

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13765 E.  ,  2010/591 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki menfi tesbit ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R Davacı, davalı Belediyenin kanal boyundaki 295 no.lu stantın 1998 yılından beri kiracısı olduğunu, davalı ...’nin 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücretini Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesine dayanarak % 100 oranında arttırdığını, 9.000,00 YTL olarak tespit ettiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yaptığını, bunun çok fahiş olduğunu ileri sürerek fazlasını saklı tutarak hukuka aykırı artıştan borçlu olmadığının tespitine, fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, taraflar arasında kira sözleşmesi olmadığını, kamuya ait alanda el emeği ürünlerinin satışı için yer tahsis edildiğini, “Turistik Eşya Satış Yeri” kullanım şartnamesi imzalandığını, 2464 sayılı Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesi gereğince şartnamede belirtilen şekilde her yıl Belediye Meclisi’nce kullanım ücreti belirlenmesinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının Belediye Meclis Kararının iptalini istediğine ve davalının da Belediye Gelirleri Kanununun 97. ve 52. maddesine göre işlem yaptığına dayanılarak mahkemenin görevsizliğine, Vergi mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasındaki ihtilaf; belediye sınırları içinde bulunan kaldırım üzerine, davalının tahsisi suretiyle davacı tarafından kurulan stanttan alınan kira bedeli ile ilgilidir. 2009/13765-2010/591 Davacı, Belediye meclisi tarafından stanttan alınan kiranın tek taraflı ve fahiş oranda arttırıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında bir kira sözleşmesinin bulunduğu ve bu haliyle ihtilafın kira sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır. Hal böyle olunca, özel hukuk hükümleri uyarınca davaya bakmak adli yargıdaki genel mahkemelerin görevidir. Mahkemece, taraflardan delilleri toplanıp, işin esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle Vergi Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.