Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/14002 · K. 2010/6730

11. Hukuk Dairesi         2009/14002 E.  ,  2010/6730 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Mahkemesi’nce verilen 07.10.2008 tarih ve 2007/605 - 2008/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı asil ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı, davalı şirkete ait otobüste yolculuk yaptığı sırada biletinde numarası yazılı koltuğa oturduğunda koltuğun ıslak ve pis olması nedeniyle üstünün ıslandığını, bu durumu otobüs görevlisine söylediğinde koltuğa gazete koyarak oturmasını istediğini, bu durumu kabul etmediğini, otobüs görevlisinin kendisine yumruk attığını, aldığı darbeler sonucu burnunun kanadığını, gözlüğünün kırıldığını, 5 günlük iş göremez raporu verildiğini ileri sürerek, iş gücü kaybının dikkate alınarak toplam 1.000,00 YTL maddi, 9.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davaya konu olaya davacının sebebiyet verdiğini, otobüs görevlisine hakaret edip, tokat atmış olduğunu, haksız olan davacının tazminat taleplerinin yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı şirketin biletli otobüs yolcusu olduğu, kendisine tahsis edilen koltuğun ıslak ve oturmaya müsait olmaması nedeniyle davacı ile otobüs görevlisi arasında tartışma çıktığı, tartışmanın büyüdüğü, meydana gelen yumruklaşma sonucu davacının 5 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı, davacının olay sırasında gözlüğünün kırıldığı, ancak kırılan gözlüğün faturasının mevcut olmadığı, tedaviye ilişkin fatura ve belgesinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının maddi zararını kanıtlayamadığından maddi tazminata ilişkin davanın reddine, takdiren 1.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirkete ait otobüste yolculuk ettiği sırada otobüs görevlisi ile tartıştığını ve görevli tarafından yaralandığını, bu nedenle yapmak istediği yolculuğu gerçekleştiremediğini, gözlüğünün kırıldığını ve taksi ücreti ödediğini ileri sürerek, maddi tazminat isteminde bulunmuş, otobüs biletini ibraz etmiştir. Bu durumda, davacının otobüs biletini sunmuş olmasına göre yolculuğu yapamaması nedeniyle uğradığı zararın belirlenebileceği, terminalden İnegöl Devlet Hastanesi arası taksi bedeli olarak 5,00 TL ödediğini iddia etmiş olup, bu husustaki isteminin yerinde olup olmadığının da olay tarihinde anılan mesafe için ödenecek taksi ücretinin tespitinin mümkün bulunması nedeniyle kanıtlanabilir bir zarar niteliğinde olduğu, kırılan gözlüğüne ilişkin istemin belgelendirilmediği anlaşılmış ise de bu durumda da olay tarihi itibariyle ortalama kalitedeki genel gözlük ve cam fiyatları dikkate alınarak makul bir bedelin tespit edilmesi suretiyle davacının uğradığı maddi zararın tayin edilmesinin mümkün olması karşısında yazılı gerekçe ile davacının maddi tazminata ilişkin isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir. 3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.7.2004 tarihi itibariyle kesin olup, anılan miktar 01.01.2008 tarihi itibariyle de 1.250,00 TL’ye çıkarılmıştır. Somut olayda mahkemece davalının 1.000,00 TL ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Hüküm tarihi olan 07.10.2008 tarihi itibariyle bu miktarın kesinlik sınırı içinde bulunmasına göre davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4 ncü maddesi uyarınca reddine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.