Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/14413 · K. 2011/7338

11. Hukuk Dairesi         2009/14413 E.  ,  2011/7338 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2009 tarih ve 2005/384-2009/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin Dalyan’ın tarihi ve doğal güzelliklerini, sosyal etkinliklerini, ulaşım ve konaklama hizmetlerini anlatan çeşitli yazı ve fotoğraflardan oluşan bir gezi kitabı hazırladığını, Dalyan’daki ticari işletmeler, yaşayan halk ve özellikle turistler için önemli bir referans kitap haline geldiğini, kitabın FSEK anlamında eser niteliğinde bulunduğunu, davalı şirketin yayınladığı Tempo Dergisi’nin 08.07.2004 tarihli Temmuz sayısı ekinde “A’dan Z’ye Dalyan Rehberi” isimli kitapta müvekkilinin eser sahibi olduğu kitabın fotoğraflarından ve metin bölümlerinden izinsiz alıntılar yapıldığını ileri sürerek, sözleşme yapılmış olması halinde isteyebilecekleri bedelin veya emsal veya rayiç bedel itibarıyla uğradıkları zararın üç kat fazlasından şimdilik 5.000 YTL maddi tazminat ile 5.000 YTL manevi tazminatın tahsilini, FSEK’nun 68.maddesi gereğince talep ettikleri maddi tazminatın elde edilen kardan az olması durumunda FSEK’nun 70/son maddesi gereğince elde edilen karın tahsilini talep etmiş, ıslahla 16.500,00 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dava konusu kitapta verilen bilgilerin çevre tanıtımı ve bölgenin tarihine yönelik olması sebebiyle anonim olduğunu, sahibinin hususiyetini taşımadığı için eser olarak nitelendirilemeyeceğini, kitabın Dalyan Belediyesi’nin siparişi üzerine ve belediye tarafından temin edilen materyaller kullanılarak hazırlandığını, bu hususun kitap içeriğinden anlaşıldığını, kitabın eser olduğu kabul edilse dahi 5846 sayılı Yasa’nın 18/2 maddesi uyarınca hak sahibinin Dalyan Belediyesi olduğunu, müvekkilinin de bizzat Dalyan Belediye Başkanı tarafından teslim edilen dokümanlardan faydalanmak suretiyle Dalyan Rehberi’ni hazırladığını, kitabın muhtelif kişilerin katkıları ile oluşturulduğunu, münhasır hak sahibinin davacı olmadığını, davacının eser sahibi olmaması sebebiyle manevi haklarının ihlal edilmediğini, kitabın müellifinin isim ve itibarını zedeleyecek şekilde yayınlanmadığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça hazırlanan Dalyan Gezi Rehberi’nin içeriği, hazırlanma şekli, özgün bir üslupla bir araya getirilmesi ve plan açısından 5846 sayılı Kanun’un 2. maddesi uyarınca ilmi ve edebi eser olduğu, davalı taraf kitabın içeriğindeki bilgilerin anonim olduğunu savunmuş ise de FSEK kapsamında korunanın fikir olmayıp, fikrin ifade biçimi olduğu, dava konusu kitapta eser sahibi olarak davacının adı geçtiği için FSEK’nun 11. maddesindeki karineden yararlanacağı ve aksini davalının ispat etmesi gerektiği, kitapta belediye başkanına ait sözlerin bulunması, aynı bilgilerin Belediyenin internet sitesinde yer almasının davacı ile Dalyan Belediye Başkanlığı arasında FSEK 18/2. maddesi anlamında bir ilişki olduğunu göstermeye yeterli olmadığı, kitabın birden çok kişinin katkılarıyla oluşturulup davacının münhasır hak sahibi olmadığı savunulmuş ise de katkı sağlayan kişilerce herhangi bir talepte bulunulmadığı, davalının yayınladığı eserin büyük ölçüde davacının eserinden alıntı olduğu, davalıya ait kitapta eser sahibinin adının zikredilmediği, kaynak gösterilmediği, davacı eser sahibinin çoğaltma, yayma haklarının ihlal edildiği, meslek kuruluşunun görüşü de alınarak dava konusu eserden kaynaklanan telif ücretinin 5.500,00 olarak belirlendiği, FSEK’nun 68.maddesine göre 3 katının talep edilebileceği gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulüne, 16.500 TL’nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, takdiren 3.000 TL.manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 716,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.