Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/14550 · K. 2011/7340

11. Hukuk Dairesi         2009/14550 E.  ,  2011/7340 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2009 tarih ve 2006/446-2009/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, Antalya Baro Meslek Lisesi’nde 2005 yılında yaşanan bir olayın okul müdürünün odasına bizzat müdür tarafından yerleştirilmiş gizli bir kamera ile tespit edilen yayın hakkı müvekkiline ait görüntülerin 7.9.2006 tarihinde ilk kez müvekkili şirkete ait televizyon kanalında yayınlanmasından bir gün sonra 8.9.2006 tarihinde davalı şirkete ait televizyon kanalında haber bülteni sırasında kaynak belirtilmeden ve müvekkilinin logosu buzlanarak yayınlandığını, müvekkilince hazırlanan alt yazılar ve canlandırmanın da bu yayında kullanıldığını, davalının eyleminin 5846 sayılı Kanun hükümleri ile haksız rekabet hükümlerine aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davalının yayınının haksız tecavüz olduğunun tespiti ile tecavüzün men'ine, müvekkilinin uğradığı zararın (rayiç bedelin) ve 5846 sayılı Kanun’un 68/1. hükmü gereğince üç kat fazlasının tespitine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşulu ile 2.000,00 YTL tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkiline ait televizyon kanalında yer alan haberin sırf gizli kamera ile tespit edilmiş görüntülerin yayınlanmasından ibaret olmayıp, tartaklanan öğrenci ile yapılan röportajı ve bu olayın ortaya çıkmasından sonra Milli Eğitim Bakanlığı tarafından okul müdiresi hakkında başlatılan soruşturmanın kamuoyuna duyurulmasını da içerdiğini, gizli kamera görüntülerinin FSEK anlamında eser sayılmadığını, eser niteliğini taşımayan haber niteliğindeki bu görüntüler üzerinde 5846 sayılı Kanunun 80. maddesi uyarınca eser sahipliğine bağlı haklar kapsamında bir hakkın söz konusu olamayacağını, 80. madde kapsamında kaldığı kabul edilse dahi aynı madde uyarınca eserin kamu düzeni veya haber amacıyla kamuya arzı için yazılı izin gerekmeyeceğini, Eser Sahibinin Haklarına Komşu Haklar Yönetmeliği’nin 24. maddesinin de bu doğrultuda olduğunu, somut olayda alenileşmiş bir haber söz konusu olup yayınlanmasının hukuka uygunluk teşkil etmesi sebebiyle haksız rekabet de olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu görüntülerin 5846 sayılı kanunun 5. maddesinde belirtilen sinema eseri niteliğinde olmadığı, eser sayılmasa dahi davacı yayın kuruluşunun gerçekleştirdiği dava konusu görüntüler üzerinde FSEK’nun 80.maddesi uyarınca komşu hak sahipliği bulunduğu, radyo ve TV kuruluşunun eser sahibine komşu hakkının doğumu için söz konusu yayını gerçekleştirmiş olması yeterli olup, FSEK kapsamında koruma elde edilmesi için yayın konusunun mutlaka eser olması gerekmediği, davalının eylemini FSEK’nun 35. maddesindeki iktibas serbestisi içinde değerlendirme imkanı da bulunmadığı, maddede düzenlenen hususun belli şartlar altında özellikle güzel sanat eserleri ile ilim ve edebiyat eserlerinin, bazı eser türlerinde iktibas edilmesine yönelik olduğu, somut olayda ise görüntülerin eser niteliğinde bulunmadığı, davacının görüntülerinin neredeyse tamamının tekrarlanarak ve davacının logosu buzlanma yapılıp gizlenmek suretiyle yayınlanması karşısında davalının eyleminin FSEK’nun 36. maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği, görüntüler ticari mahiyette görüntüler olup, olayda 5846 sayılı kanunun 84.maddesi uyarınca haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanacağı, davacının FSEK’nun 68/1. maddesi uyarınca zararının üç katını talep edebileceği, yayın bedelinin meslek kuruluşlarının görüşü doğrultusunda 2000 USD olabileceği, ancak talebin 2.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının eyleminin davacının 5846 sayılı Kanun’dan kaynaklanan haklarına haksız tecavüz oluşturduğunun tespiti ile men'ine, 2.000,00 TL’nin 8.9.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.