Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2009/15186 · K. 2012/24665

6. Ceza Dairesi         2009/15186 E.  ,  2012/24665 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 6. Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 11.10.2004 tarihli yakalama ve zaptetme tutanağının içeriğine göre, sanığın sokakta park halinde duran ve sahipleri ve plakaları belirlenmeyen otomobilleri kurcalarken polisler tarafından tesadüfen görüldüğü, polisleri gören sanığın elindeki, içinde oto teybi ve yemek çatal takımı olan poşeti ve arka cebinde taşıdığı tornavidayı yere atarak kaçmaya çalıştığı, direnmesi üzerine zor kullanılarak yakalandığı; aşamalarda suçlamayı ve düzenlenen tutanakların içeriğini kabul etmediği, “Polislerin kendisini şüphe üzerine yakaladıklarını, ele geçirildiği ifade edilen eşyayı da karakolda gördüğünü” savunduğunun anlaşılması karşısında; duruşmada tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyicileri polis memurları ... Varlıklı ve ...’ün “Sanığı yakaladıklarında hırsızlık yaptığı otoyu kendilerine gösterdiğini, aracın camının kırık olduğunu” söylemelerinin, dosyada mevcut maddi kanıt niteliğindeki yakalama tutanağının içeriği ile örtüşmediği, ifadelerin bu itibarla tutanak içeriği ile çeliştiği, sanık tarafından kurcalandığı görülen otomobillerin sahiplerinin de tespit edilemediği dikkate alındığında; mevcut kanıtlar itibariyle eylem aşamasında sanığın kurcaladığı otomobillerin açmaya çalıştığı ya da açtığı kapı, cam ya da bagaj kapağı aksamının sağlam ve muhkem nitelikte olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, bu bağlamda olayda 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suç tipinin oluştuğuna ilişkin, kuvvetli ve inandırıcı hukuka uygun kanıt elde edilemediği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan Yasanın değerlendirilmesi sırasında, anılan Yasa maddesi esas alınarak lehe olan yasanın belirlenmesi suretiyle yazılı biçimde uygulama yapılması ve mevcut kanıtlar çerçevesinde, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk, 61/1 ya da 491/2, 61, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının suçun işlendiği 11.10.2004 gününden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.