Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2009/17302 · K. 2009/26052

12. Hukuk Dairesi         2009/17302 E.  ,  2009/26052 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/03/2009 Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 67.maddesinde; "Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediyelere ait hal, balıkhane, mezat yerleri ve ilgilinin isteğine bağlı olarak belediye münadisi veya tellalı bulunduran sair yerlerde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından her ne surette olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve  mahsullerin satışı, tellallık harcına tabidir." hükmü öngörülmüştür. 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesine göre harcın mükellefi, mal ve mahsulünü satan kişidir. Harç, anılan Kanunun 71.maddesi gereğince belediyelerce görevlendirilen yetkililerce tahsil edilmektedir. Kanundaki bu düzenleme, belediyenin hizmeti karşılığı alınan tellallık harcının, mezat yerinde ihalenin yapılmasıyla tahakkuk ettiğini ve ihale sonucunda belirlenen satış bedeli üzerinden ihale tutanağı düzenlendikten sonra tahsil edildiğini göstermektedir. Diğer bir ifadeyle harcı doğuran ve tahakkuk ettiren işlem, tellal ve alıcının da imzasını taşıyan artırma tutanağı ile ihalenin tekemmülüdür. Şu açıklamalardan da anlaşıldığı üzere; tellaliye harcının, tellallık hizmeti karşılığında belediyece görevlendirilen yetkililerce tahsil edilen belediyenin kendi geliri olduğu her türlü duraksamadan uzaktır. O halde uyuşmazlık konusu tellallık harcının, icra müdürlüğü aracılığıyla satışa çıkarılan borçluya ait taşınmazın ihalesine alıcı sıfatıyla katılan ve ihale üzerinde kalan davalı/alacaklı banka tarafından ödenmesi gerekir. Belirtilen nedenlerle alacaklı banka tellallık harcının mükellefi olduğundan, bu da istisna kapsamında bulunmadığından tellallık harcından sorumludur. Mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir. SONUÇ   : Şikayetçi Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda belirtilen nedenlerle  İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.