Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2009/22314 · K. 2013/383

6. Ceza Dairesi         2009/22314 E.  ,  2013/383 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihinde belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınıcının 3.kattaki evine şahsi çeviklikle elektrik direğinden tırmanarak açık olan balkon kapısından içeriye girip,bir kısım eşyalarla birlikte yakınıcıya ait otomobile ait anahtarı da alıp çıktığı,bu anahtarı kullanarak evinin önünde park halinde bulunan otomobili çalıştırıp götürdüğü, 26.06.2004 günü aracın içerisindeki bir kısım eşya alındıktan sonra terk edilmiş vaziyette bulunduğu anlaşılan olayda sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son, 522/1 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/2-d, 53, 116/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından ve konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri yönünden, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre de; 2-Yukarıda açıklanan şekilde gerçekleşen eylemde 765 sayılı TCK'nın 80. ve 5237 sayılı TCK'nın 43.maddelerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi, 3-Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun tartışılmadan, karşılaştırma yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ile uygulama yapılması, 4-Şahsi çeviklikle açık olan balkon kapısından içeri girdikten sonra ele geçirdiği gerçek anahtarla yakınana ait otomobili alıp götüren sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, 5-765 sayılı TCK'nın teselsül nedeniyle sanığın cezasından artırım yapılırken uygulama maddesinin 81.madde olarak gösterilmesi suretiyle yanlışlık yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.