Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2009/26620 · K. 2013/1835

6. Ceza Dairesi         2009/26620 E.  ,  2013/1835 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınanın aşamalardaki olay sırasındaki gözlemine dayanan anlatımında, hırsızlığa kalkışma suçunun sanık ... ve yaşı küçük olduğu için soruşturması ayrılan Ali Özgür ile birlikte hareket eden ve olay sırasında kaçtığı için kimliği saptanamayan üçüncü bir fail tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; fail sayısı itibariyle eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son madde ve fıkralarına uyduğu gözetilmeden, 493/1. madde ve fıkraları ile uygulama yapılması; suça konu telefonların yakalanan sanık ... ve diğer sanık ...'ün üzerinde ele geçirilememiş olması nedeniyle suçun tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi; 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü gündüz saat 17.30 sıralarında, şikayeti devam eden mağdurun otomobilinin orjinal olan, keşfe ve bilirkişi raporuna göre de sağlam ve dayanıklı vasıftaki camını suç arakadaşları ile birlikte kırmak suretiyle araç içerisindeki cep telefonlarını çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı Yasa kapsamında hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu dikkate alınarak, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ışığında, bu suç için de bir değerlendirme yapılması ve lehe olan Yasanın buna göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi; kabul ve uygulamaya göre de, 765 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile cezadan indirim yapılırken hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından; Yakınanın hükme esas alınan beyanına göre, suça konu iki adet cep telefonunun toplam değerinin 1.000 Türk Lirası civarında bir paraya tekabül ettiği, bu miktardaki değerin 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesi yönünden, suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve yerleşmiş içtihatlara göre, "hafif" yerine "normal" kabul edilmesi; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (hafif değer), 95/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53, 151/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile (mala zarar vermek suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükmü bakımından) değerlendirilip sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesine aykırı ise de; 765 sayılı Yasa ile yapılan uygulamaya göre sonuç cezanın açıkça lehe olduğu anlaşıldığından; Bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.