Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2009/26843 · K. 2010/614

2. Ceza Dairesi 2009/26843 E., 2010/614 K. 2. Ceza Dairesi 2009/26843 E., 2010/614 K. - HÜKMÜN GEREKÇESİ VE HÜKÜM FIKRASININ İÇERECEĞİ HUSUSLAR - KANUN YARARINA BOZMA- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ] - 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ] - 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ] - 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ] - 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ] "İçtihat Metni" Kasten yaralama suçundan sanık D... Y...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına , adlî para cezasının beher günü 20,00 yeni Türk lirası üzerinden hesap edilerek 2.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair BAKIRKÖY 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/12/2008 tarihli ve 2008/54-1160 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16.4.2009 gün ve 2009/4689-23385 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.5.2009 gün ve 2009/107053 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Tüm dosya kapsamına göre; 1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesinde yer alan "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" hükmü uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-a, 29/1, 62/1. maddelerine göre belirlenen 100 gün adlî para cezasının, adlî para cezasına çevrilmesi sırasında kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinde, 2-Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmediği hususunun değerlendirilmediği gibi, hükmün gerekçe kısmında mağdurun zararın karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği belirtilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için aranan objektif koşullar içerisinde, hükmolunan ceza miktarının iki yıl hapis cezasını veya adlî para cezasını içermesi ve işlenen suçun da inkılâp kanunlarında yer alan suçlardan olmaması durumunda, gerek Türk Ceza Kanunu ve gerekse özel kanunlardaki tüm suçlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin olanaklı olduğu, anılan maddedeki kararın verilebilmesi için aranan 6. fıkranın (c) bendindeki zararın giderilmesi koşulunun ise, yalnızca zarar suçlan bakımından uygulama yeteneğinin bulunduğu cihetle, sanığın sabıkasız olması ve ortada herhangi bir zararın bulunmaması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: 1-Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği, temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olup, hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır. Olağan yasa yolunda bozma nedeni oluşturan her hukuka aykırılık kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, adli para cezasına esas alınan gün sayısının paraya çevrilmesi sırasında yasa maddesinin gösterilmemesine ilişkin (1) no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemekle REDDİNE, 2-Tebliğnamenin 2 no'lu bozma istemine gelince; Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi karşısında, kesin hükmün otoritesinin korunması gerektiğinden, hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması yanında, maddi meseleye ilişkin kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı gibi hakimin takdir yetkisi kapsamına giren hususlar ile takdirin hatalı kullanılması ile ilgili hukuka aykırılıklar yönünden de kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi mümkün bulunmamaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 19.02.2008 gün, 2008/5-19, 2008/31 sayılı kararında vurgulandığı üzere, yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke genelinde uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olup, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Nitekim, yasa yolunun bu özelliği nedeniyle, hakimin takdirini hatalı kullanmasına ilişkin hususlardaki hukuka aykırılıklar, sadece olağan bir denetim yolu olan temyiz incelemesi sırasında dikkate alınabilecek hukuka aykırılıklardandır. 14.11.1977 gün, 1977/3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da, erteleme isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir kararı kapsayan ya da yasal gerekçe gösterilmeden bu isteklerin reddine ya da kabulüne ilişkin olan hükümlere karşı yasaya aykırılıktan söz edilerek bu yasa yoluna başvurunun kabulüne olanak bulunmadığı belirtilmiştir. Kabul edip etmemek mahkemenin takdirine bağlı istekler hakkında karar verilirken, gösterilen gerekçenin yasal olmamasının, bozma sebebi oluştursa dahi yazılı emire konu edilemeyeceğine ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.1985 gün, 453/201 sayılı kararı da dikkate alınarak, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçe kanun yararına bozma yasayoluna konu edilemeyeceğinden, BAKIRKÖY 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.12.2008 gün ve 2008/54-1160 sayılı kararına yönelik, tebliğnamenin (2) no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.