Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/3446 · K. 2010/788

4. Hukuk Dairesi         2009/3446 E.  ,  2010/788 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı .... A.Ş'yi temsilen ve kendi adlarına asaleten ... ve ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 31/02/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... ile ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Adı geçen davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu köşe yazısının önemli bir bölümünün eleştiri niteliğinde bulunması, aynı yayının yerel basında yer almış olması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, her bir davacı yararına takdir edilen 3.000,00'er YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi uyarınca, her bir davacı yararına 1.500,00'er YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…3.000,00…" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…1.500,00…" sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…486,00…" ve "…bakiye 81,00 YTL harcın davalılardan müteselsilen alınmasına…" biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…243,00…" ve "…fazla alınan 162,00 YTL harcın, isteği durumunda ve karar kesinleştiğinde davacıya geri verilmesine, " sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan "…136,41…"biçimindeki sayıların silinerek yerine"…68,20…" sayılarının yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 ve 6 nolu bentlerinde yer alan "…720,00…" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…500,00…" sayılarının yazılmasına; davalılardan ... ile ...'nun öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.