Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/4757 · K. 2010/1725

4. Hukuk Dairesi         2009/4757 E.  ,  2010/1725 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 25/4/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, davalı sürücü ...’ün %100 kusurlu eylemi ile meydana gelen trafik kazasında, desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, davacıların ölene yakınlık derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 1.000,00’er YTL manevi tazminat tutarları azdır. Yerel mahkemece, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması b)Davacılar dava dilekçesinin 2. bölümünde istedikleri manevi tazminata, aynı dilekçenin son bölümünde faiz yürütülmesini de istemişler; ancak, faiz başlangıç gününü açıklamamışlardır. Faiz başlangıcının açıkça belirtilmediği durumlarda, dava gününden itibaren faiz istenildiğinin kabul edilmesi gerekir. 2009/4757-2010/1725 Yerel mahkemece, davacıların kabul edilecek tazminata dava gününden itibaren faiz yürütülmesini istekleri benimsenerek, kabul edilen manevi tazminatlara dava gününden itibaren faiz yürütülmemiş olması; Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her davacı yararına 2.000,00'er YTL manevi tazminat takdir olunmak ve kabul edilen manevi tazminat tutarlarına dava gününden itibaren faiz yürütülmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hükmün 2 nolu bendinde yer alan “…1.000.00…” ve “…5.000.00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.000,00…” ve “…10.000,00…” sayılarının yazılmasına; aynı bendin 3. satırında yer alan “…davalılardan…” sözcüğünden sonra gelmek üzere “…dava gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte…” biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…31,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…60,00…” sayılarının yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…600,00…” ve “…1.100,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.200,00…” ve “…1.700,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “…432,00…” ve “…27,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…702,00…” ve “…297,00…” sayılarının yazılmasına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi. Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.