Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/5429 · K. 2010/2670

4. Hukuk Dairesi         2009/5429 E.  ,  2010/2670 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/07/2007-09/02/2009 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılar ... ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince, dava trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, davalılardan ...'un sürücüsü olduğu diğer davalı ...'a ait aracın çarpması nedeniyle %80 oranda sürekli işgücü kaybına uğradığını belirterek, olayda %60 oranda kusurlu bulunan davalılardan 60.000,00 TL de manevi tazminat alınmasını istemiştir. Davalı taraf ise, olayda kusurları bulunmadığını, tedavi giderlerini karşıladıklarını, istemin çok fazla olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkeme, maddi tazminatın yanı sıra 10.000,00 TL de manevi tazminat alınmasına karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de kaRar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişimi, davalı yanın kusur durumu, davacının yaralanma derecesi ve iş göremezlik oranı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…10.000.00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…15.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…925.72…” ve “…19.22…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.195,72…” ve “…289,22…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…2.057.16…” ve “…1.200.00…” biçimindeki sayılarının ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.607,16…” ve “…1.800,00…” sayılarının yazılmasına; davalılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.200.00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…1.800,00…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…161.02…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…208,11…” sayılarının yazılmasına; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.