Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/5777 · K. 2010/12822

11. Hukuk Dairesi         2009/5777 E.  ,  2010/12822 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.03.2009 tarih ve 2007/487 - 2009/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasındaki 16.06.1992 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle davalı kooperatifin (44) veya daha fazla bağımsız bölüm inşa etmesi halinde müvekkiline ek ortaklık hakkı tanınmasının kararlaştırıldığını, ancak davalının bağımsız bölüm alanlarını geniş yaparak müvekkili ek ortaklık kazanma olanağından yoksun bıraktığını ileri sürerek, ek ortaklık hakkına tekabül eden 12/514 payın müvekkili adına tefrik ve tahsisini veya üç adet dükkanın müvekkiline aidiyetinin tespitini ve 2/514 pay bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacıdan satın alınan 3805 m2 arsanın 283,75 m2’sinin yola terk edilmesi nedeniyle 125 m2’lik konut yapımının olanaksız hale geldiğini, daha sonra belediyeden satın alınan 542,75 m2 parselin birleştirilerek yeni bir inşaat alanı elde edildiğini, daire alanının büyümesinden davacının da yararlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararların davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce iki kez bozulması sonrasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, davacının ek ortaklığa hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatif adına kayıtlı A Blok 1.bodrum kattaki 4/514 arsa paylı 15 nolu, 5/514 arsa paylı 16 nolu ve 2/514 arsa paylı 17 nolu bağımsız bölümlerin davacıya aidiyetine, bunlar bir daireye karşılık geldiğinden davacıya fark üyeliği tanınmasına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 427,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.