Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/5796 · K. 2010/11852

11. Hukuk Dairesi         2009/5796 E.  ,  2010/11852 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2009 tarih ve 2006/1305 - 2008/1244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan ticari kredi kullandığını, krediyi sonradan kapattığını, fakat kredinin bir kısmına % 28, diğer kısmına ise % 45 faiz uygulandığını, faiz farkı olarak 824.89 YTL fazladan alındığını, ayrıca muhasebeden borç kaydı, taksitli kredi komisyonu, kredi kapatma fonu,hizmet bedeli adı altında fazla para tahsil edildiğini ileri sürerek, toplam 2.012,87 YTL'nın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 7/1 maddesinde banka tarafından faiz oranlarının tek taraflı olarak değiştirilebileceğinin, 7/4 maddesinde ise müşterinin kredi masrafları ödeyeceğinin düzenlendiği, bankanın üçer aylık dönemler halinde davacıya hesap özetlerini gönderdiği, davacının fazla tahsilat yapılan erken ödeme gideri 24,75 YTL ve tarafların ibralaşmasından sonra muhasebeden borç kaydı adı altında alınan 124,98 YTL'nı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 24,75 YTL'nın ödeme tarihi olan 24.04.2006, 124,98 YTL'nın ise 29.05.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Mahkemece, davacı hakkında HUMK'nun 428. madde gereğince miktar ve değeri 1.400 YTL’nı geçmeyen nihai kararların kesin olduğu gerekçesiyle, 26.03.2009 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Ancak, davacının talebi 2.012,87 YTL, kabul edilen miktar 149,73 YTL, reddedilen miktar ise 1.863,14 YTL olup, reddedilen miktar itibariyle temyiz yolu açıktır. Bu nedenle, mahkemenin 26.03.2009 tarihli ek kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesine karar verilmiştir. 2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulüne, 26.03.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair mahkeme kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.