Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/6488 · K. 2010/2969

4. Hukuk Dairesi         2009/6488 E.  ,  2010/2969 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 21/07/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili, davalı-karşı davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşılık davacıların tüm, davacı-karşılık davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacı-karşılık davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı-karşılık davalılar ve davalı-karşılık davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Davalı-karşılık davacılardan ...’nun sürücüsü olduğu aracın yolun karşısına geçmek isteyen 72 yaşındaki davacı-karşılık davalıların desteğine çarparak onun ölümüne yol açtığı trafik kazasında, davalı-karşılık davacı sürücünün 75/100, davacıların desteğinin ise 25/100 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Asıl davanın davalısı konumunda bulunan ... açtığı karşılık davada, dava konusu edilen olay nedeniyle ölüme yol açmak suçundan tutuklanıp yargılandığını, olayda asıl kusurun davacıların desteğinde olduğunu belirterek, olay nedeniyle acı ve ızdırap yaşadığını iddia edip manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece de bu istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Yukarıda açıklanan olayın gelişim biçimi ile karşı davaya dayanak yapılan hukuksal nedenler gözetildiğinde, karşı davacı yararına manevi tazminat verilmesini gerektirecek koşulların oluşmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalı-karşılık davacı ... yararına manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. b)Davacı-karşılık davalılardan ...’un öteki temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın oluşu, davacının ölene yakınlığı, kusur durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ... yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı-karşılık davacılar yararına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşılık davalılardan ... yararına BOZULMASINA; davalı-karşılık davacıların tüm, davacı-karşılık davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı-karşı davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.