Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/6615 · K. 2010/2703

4. Hukuk Dairesi         2009/6615 E.  ,  2010/2703 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vd. vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/03/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacıların her biri yararına takdir edilen 6.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacılar yararına 3.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan "…6.000,00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…290,40 TL eksik harcın davalıdan tahsiline,” biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine “…fazla alınan 33,67 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” sözcük ve sayı dizisinin yazılmasına, yargılama giderine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “…432,60 TL peşin harç…” biçimindeki sayı ve sözcükler silinerek yerine “…398,93 TL peşin harç ile…” sayı ve sözcüklerinin yazılmasına, aynı paragrafta yer alan “…707,60 TL yargılama giderinin…”, “…oranı gereği 304,27 TL sinin…” biçimindeki sayı ve sözcük dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…275,00 TL yargılama giderinden…” ve “…kabul ve ret oranına göre hesaplanan 64,72 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 463,65 TL sının…” sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına, davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin yedinci paragrafında yer alan “…1.606,52…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…886,52…” sayı dizisinin yazılmasına; davacıların tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.