Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/6657 · K. 2010/2573

4. Hukuk Dairesi         2009/6657 E.  ,  2010/2573 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2006 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2)Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Davacı, tedavi sürecinde fizik tedaviye gidiş-geliş nedeniyle 300,00 YTL, ... Tıp Fakültesi Hastanesi'ne kontrole gidiş nedeniyle 280,00 YTL yol gideri ve 100,00 YTL ambulans giderinin de davalılardan alınmasını istemiş ise de yerel mahkemece, bu konuda bir karar verilmemiştir. Yerel mahkemece davacının tedavi süreci içerisinde hastaneye gidiş-gelişleri nedeniyle bazı harcamalar yapmasının kaçınılmaz olduğu gözetilerek, yaralanmanın gerektirdiği tedavi nedeniyle yapılabilecek olağan (makul) yol giderinin belirlenip davalılardan alınmasına karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. b)Davacı, aracının hasarlı olarak bir süre otoparkta kalması nedeniyle 200,00 YTL park ücreti ödediğini belirterek, bu zararının da ödetilmesini istemiştir. Davacının bu gidere ilişkin belgesi varsa incelenerek, aracın onarımı yapılıncaya kadar parkta kalması gereken olağan süre ve ücreti piyasa rayicine göre belirlenerek kabul edilmelidir. Yerel mahkemece, bu yön üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır. c)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 2.000,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır. 3)Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Hakim olarak görev yapan davacı, tedavi gördüğü ve çalışamadığı sürede ... Adliyesi'nde çalışanlara ödenen yol gideri tazminatını alamadığını, gününü verdiği keşfilerin başka hakimler tarafından yapılması nedeniyle alamadığı keşif ücretlerinin de ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davalının kusuruna göre alamadığı yol gideri tazminatı ile keşif ücretlerinin de kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki davacı, kazanç kaybına neden olan bu ücretleri ancak o işlerin yapılması karşılığında alabileceğinden, davacının yapmadığı iş nedeniyle zarara uğradığı kabul edilemez. Yerel mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması, kararın bozulmasını gerektirmiştir. b)Davacının maddi tazminat istek kalemleri arasında tedavi süresi içinde yapılan faturalı gıda giderlerine ilişkin istemi de bulunmaktadır. Yerel mahkemece benimsenen 19.12.2008 havale günlü bilirkişi raporunda belirlenen 1.171,12 YTL tutarındaki masrafın davalı yanın kusuru oranında kabulüne karar verilmiştir. Davacının tedavi gördüğü dönem boyunca yapılan harcamalara ilişkin alışveriş fişlerinde çay, peynir, patates, soğan, biber ve diğer gıda maddeleri bulunduğu görülmektedir. Bu giderlerin davacının yaralanması ile ilgisi yoktur. Yerel mahkemece, bir kişinin yaralanmasa bile gıda gereksinimini karşılayacağının doğal olduğu gözetilerek bu kalem isteğin reddedilmemiş olması da ayrı bir bozma nedenidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına; (3/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 10/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.