Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/7247 · K. 2011/431

11. Hukuk Dairesi         2009/7247 E.  ,  2011/431 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2009 tarih ve 2007/53 - 2009/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait eczanenin davalı şirkete sigortalı olduğu dönemde meydana gelen hırsızlık olayı sonucunda 36.000.000.000.-TL bedelli ilaç emtiasının çalındığını, hasarın ödenmesi amacıyla davalıya başvurduklarını, davalının 5.000.000.000.- TL hasar olduğundan bahisle bu miktar parayı ödemek istediğini, gerçek zararının 15.000.000.000.-TL’nın üzerinde olduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.000.000.000.-TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının olaydan hemen sonra 425 kutu, daha sonradan verdiği talep listesi ile 2.178 kutu ilaç emtiasının çalındığını iddia ettiğini, ekspertiz raporuna göre, davacının sonradan verdiği listede mükerrer talebin olduğunu, raf boşluklarına ve ekspertiz tarafından rapora göre, hasarın 5.525.875.959.-TL olduğunu savunarak, 5.525.000.000.-TL üzerindeki davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, birinci kurul raporunun zarar miktarını 26.981,30 TL, ikinci kurul 17.021,23 TL, üçüncü kurulun ise 10.669,17 TL olarak belirlediği, ikinci kurul raporunun diğer iki rapora göre uzlaştırıcı olduğu, dosya içeriğine uygun ve hükme esas alınmaya yeterli olduğu gerekçesiyle bu bilirkişi raporu benimsenerek ve taleple bağlı kalınarak, davanın kabulü ile 15.000,00 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada bilirkişi incelemesi yaptırılarak 04.04.2007 tarihli bilirkişi raporu alınmış ancak bu rapor ile bozma öncesinde alınan bilirkişi raporu arasında belirlenen zarar miktarı yönünden önemli fark bulunması nedeniyle yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmesi sonucu 15.12.2008 tarihli 3 ncü bilirkişi raporu alınmış ise de bu rapora itibar edilmeyerek ikinci rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.Mahkemece, ikinci bilirkişi raporu çelişkili görülerek üçüncü bir rapor alınma yoluna gidilmesine rağmen bu rapora da itibar edilmeyerek ikinci bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması usulen yerinde değildir.Esasen, mahkemece bozma öncesinde verilmiş bulunan bilirkişi raporunun Dairemizce yetersiz bulunarak mahkemece verilen ilk kararın bozulmuş olmasına ve bozma ilamında bilirkişi incelemesi sırasında göz önüne alınması gereken hususların da belirtilmiş bulunmasına göre mahkemece, dosya içeriğine ve bozma ilamında belirtilen hususlara uygun, denetime elverişli bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenecek rapor uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bozma öncesi alınan rapor da göz önüne alınmak suretiyle bozma ilamından sonra alınan raporun çelişkili görülmesi ve çelişkileri gidermek için yeniden rapor alınmasına rağmen önceki rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.