Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/7398 · K. 2010/3895

4. Hukuk Dairesi         2009/7398 E.  ,  2010/3895 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 05/04/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/07/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların davacılardan ..., ..., ...'e yönelik tüm, diğer davacı ...'e yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların davacılardan ...’e yönelik diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur. Davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu araç ile kazada ölen ...’in sürücü olduğu araca çarpmıştır. Olayda 8/8 kusurlu bulunan davalı sürücü cezalandırılmıştır. Kaza sırasında ...’in sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunan davacılardan ..., 15 gün iş ve gücünden kalacak, çehrede sabit eser oluşacak biçimde yaralanmıştır. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın oluşumu, yaralanmanın derecesi, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 15.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hükmün fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…15.000.000.000 TL…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…10.000,00 YTL…” sayı dizisinin yazılmasına, harç alınmasına ilişkin 6 nolu bendinin ikinci paragrafında yer alan “…630,79…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…576,79…” sayı dizisinin yazılmasına; 7 nolu bendinde yer alan “…223,68…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…180,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davacılardan ... yararına vekalet ücreti tespitine ilişkin 8 nolu bendinin ikinci paragrafında yer alan “…1.610,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.100,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalıların, davacılardan ..., ..., ...’e yönelik tüm, diğer davacı ...’e yönelik öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.