Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/8390 · K. 2011/1254

11. Hukuk Dairesi         2009/8390 E.  ,  2011/1254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2009 tarih ve 2008/73-2009/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, işyeri poliçesi ile sigortalı bulunan ...’a ait işyerindeki pamuk balyalarının davalı ... Birliğinde çalışan diğer davalıların DSİ’ye ait sulama kanalını temizlerken otları yakmaları sonucunda yangının sıçraması ile hasar gördüğünü, hasarın müvekkili tarafından sigortalıya 8.939,00 TL ödendiğini ileri sürerek, 8.929,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, müvekkillerinin yangını çıkarmadıklarını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan ceza yargılamasında yangının davalılar tarafından çıkarılmadığı tespit edilerek beraat kararı verilmiş olduğu, her ne kadar beraat kararı hukuk mahkemesini bağlamaz ise de, toplanan tüm deliller itibari ile hasara neden olan yangının davalılar tarafından çıkarıldığına dair delil sunulamadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.