Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/8445 · K. 2011/1512

11. Hukuk Dairesi         2009/8445 E.  ,  2011/1512 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 tarih ve 2007/368 - 2009/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ‘ETİ’ ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ‘ETİCA’ ibareli markayı adına tescil için diğer davalıya başvurduğunu, müvekkilinin markalarıyla karıştırılacak derecede benzer olduğunu, tanınmışlığından faydalanacağını, bu gerekçelerle yapılan itirazlarının kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve tescil edilmesi durumunda davalının markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markasının aynı zamanda ‘Eski Hitit Uygarlığının’ diğer adı bulunduğu, davalı şirketin tescilini talep ettiği ibarenin ‘ETİCA’ olduğu, ibareyi tamamlayan ‘CA’ hecesiyle ilk etapta yabancı dilde münferit bir kelime olarak algılamaya yol açtığı, semantik bakımdan benzerlik olmadığı, esasen davacı markalarının çoğunun başında ‘Hitit Güneş Kursu’ şeklinin olduğu, bir bütün olarak değerlendirildiğinde orta düzey alıcılar nezdinde karıştırma ihtimalinin olmayacağı, kaldı ki benzerlik kabul edilse bile mal ve hizmet sınıflarında aynılık veya benzerlik bulunmadığı, yakınlık olmadığı, davacı markalarının gıda sektöründe tanındıkları, davalı şirketin markasının kullanılacakları 24. ve 40. mal ve hizmet sınıfları bakımından tescili halinde davacının tanınmış markalarının itibarına zarar vermeyeceği ve ayırt edici karakterini zedelemeyeceği, tescile engel bir hal oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.