Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/8940 · K. 2010/5235

4. Hukuk Dairesi         2009/8940 E.  ,  2010/5235 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 04/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ... ile ...’un tüm, diğer davacılar ..., ..., ... ile ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacılar ..., ..., ... ile ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Davacılardan ...’un sürücüsü olduğu, diğer davacılar ..., ... ve ...'un içinde yolcu olarak bulundukları araca, davalı şirkete ait aracın çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında, davalı sürücü 8/8 oranda kusurlu bulunarak cezalandırılmıştır. Davacılar, iyileşme süresi 1 günden 3 haftaya kadar uzayacak biçimde yaralanmışlardır. Kaza sırasında hamile olan davacılardan ...’un olaydan diğer davacılara oranla daha fazla etkilendiğinin kabul edilmesi gerekir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmaların dereceleri, davacıların kusursuz oluşu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 250,00 YTL, diğer davacı ... yararına takdir edilen 200,00 TL, öteki davacılar ... ile ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 100,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 1.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ve ...'un her biri yararına ayrı ayrı 500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…250,00…”, “…200,00…”, “…100,00…” ve “…100,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…500,00…”, “…1.000,00…”, “…500,00…” ve “…500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “…57.78…” ve “…144,22…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…153,28…” ve “…48,72…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ... ile ...’un tüm, diğer davacılar ..., ..., ... ile ...’un öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan ... ve ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 03/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.