Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2009/9167 · K. 2009/11479

1. Hukuk Dairesi         2009/9167 E.  ,  2009/11479 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : MUSTAFAKEMALPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 20/02/2009 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 2071 parsel sayılı taşınmazı gelini S..’ya, 2222 parsel sayılı taşınmazı oğlu H..’ın kayınbiraderi davalı S..’e satış suretiyle temlik ettiğini, yine 1956 parsel sayılı taşınmazı oğulları davalılar H.. ve M..’ya rücu şartlı bağış suretiyle devrettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemiştir. Davalılar, dava konusu taşınmazların bedeli karşılığı satışa konu edildiğini, murisin bakımı ile ilgilendiklerini, muvazaanın söz konusu bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “ davacının temyiz isteğinin süreden reddine, 2071 ve 2222 parsel sayılı taşınmazların temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek anılan temlikler yönünden tescile karar verilmiş olması isabetlidir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Öte yandan; 1956 parsel yönünden tenkise karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Anılan parsel yönünden murisin ölüm tarihi dikkate alınarak TMK.nun 561 (eski 503) maddesi hükmü gereğince, miras bırakanın tasarruf nisabını aşan kısmının tenkis hesabında dikkate alınması gerekirken taşınmazın tamamının değeri gözetilerek tenkise tabi tutulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.   Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.   Hükmüne  uyulan  bozma  ilamında  işaret  edilen  hususlar  dikkate  alınmak  suretiyle 1956  parsel  sayılı taşınmaz  bakımından  tenkis  isteğinin kabul edilmiş  olmasında  bir  isabetsizlik  bulunmamaktadır.Davalıların  bu  yöne değinen  temyiz  itirazları  yerinde  değildir.Reddine. Davalıların  öteki  temyiz  itirazlarına  gelince; davada  faiz  istenilmediği  halde mahkemece belirlenip hüküm  altına alınan  tenkis  miktarına  tercih tarihi  itibariyle  faiz tahakkuk  ettirilmesi ve  bu  şekilde HUMK'nun  74. maddesi  hükmünün  gözardı  edilerek istekten  fazlaya  karar  verilmesi doğru  olmadığı gibi,  hüküm altına  alınan  tenkis  miktarından H..ve M.. dışındaki davalıların  tamamının  sorumlu tutulması  da  doğru  değildir. Ayrıca, yargılama  gideri ve  vekalet ücretinden  anılan  davalılar  dışında  S.. ve S..'in  de  sorumlu  tutulması  isabetsizdir.Davalıların bu yöne  ilişkin  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenlerle  HUMK'nun 428. Maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 5.11.2009 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.