Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/9446 · K. 2011/2388

11. Hukuk Dairesi         2009/9446 E.  ,  2011/2388 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2009 tarih ve 2007/838-2009/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu tasfiye halindeki olan kooperatifin 18/11/2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında müvekkilinin kullanımında olan 27 nolu konutun altının bekçi dairesi haline getirilmek için karar alındığını, oysa onaylı projeye göre bu şekilde bir bekçi evi veya depo kullanımı için yer ayrılmasının mümkün olmadığını, bu kararın eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, müvekkili dışındaki tüm ortakların da tapularını almış olduğunu ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davaya konu yerin bizzat davacı ve eşi olan kooperatif müdürü zamanında yaptırdıkları imalat ve genel kurulda alınan kararla bekçi evi olarak yapıldığını, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının genel kurul gündeminin 3. maddesindeki bekçi kulübesi ile ilgili olarak konunun yargıya intikal ettiği için görüşülmemesi gerektiğini ileri sürdüğü ve muhalefet şerhi konulduğu, genel kurulda projede yer almamasına rağmen 27. nolu konutun altının tadilatı için karar alındığı, mevcut projede 27. nolu konutun zemin ve 1. kattan oluştuğu, 1996 yılına ait faaliyet raporunda bu konutun altının dolgu yapılmayarak ileride bekçi odası olarak hazırlanacağının yer aldığı, bu karara binaen de bodrum katta yaşam alanı yaratıldığı, böylece bu konutun bodrum, zemin ve 1. kattan oluşan tripleks konut haline getirildiği, davacının 1996 yılında yönetimde olduğu dönemde ileride bekçi evi olarak kullanılacağını söyleyerek ve kooperatifin imkanlarını kullanarak böyle bir yaşam alanı yarattığı, bu durumu bilerek ve kendisine özel olarak seçme yetkisi tanınarak 27. nolu konutu seçtiği, davacının objektif iyi niyet kurallarına aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2011tarihinde oybirliğiyle karar verildi.