Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2009/9492 · K. 2009/15395

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9492 E.  ,  2009/15395 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, ... Belediyesinden 40 adet çiçek büfesinin kurum ve yapımı için ihale ile önce dava dışı ... İnş Lt Şt ile 4.12.2002 tarihli 3 yıllık sözleşme yapıldığını, daha sonra ... Lt Şt.nin işin tamamını kendilerine devrettiğini, kendilerinin de davalı ile 25.6.2003 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesini yaptıklarını, davalı tarafça 20.6.2008 tarihli yazı ile encümen kararı ile tahsis işleminin iptal edildiğinin bildirilip, 15 gün içinde tahliyenin istendiğini, taşınmazın musakkaf olduğunu, 6570 sayılı yasa uyarınca talepte bulunulmadığını, daha önce açılan davaların reddedildiğini ileri sürerek, muarazanın önlenmesine ve sözleşmenin geçerli olduğunun tesbitine, karar verilmesini istemiştir. Davalı, 5393 sayılı Belediye Kanunu 15. maddesi uyarınca 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin uygulanması söz konusu olduğundan süresi bitmeden tahliyenin istendiğini, davacıya sürenin uzatılmayacağının bildirildiğini savunarak davanın davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, kira süresinin 25.6.2008 tarihinde dolduğu ve davalı tarafça kira süresi sona ermeden 20.6.2008 tarihinde sürenin uzatılmayacağının bildirilmiş olduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Davalı ile dava dışı ilk kiracı arasında 4.12.2002 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesinin olduğu, daha sonra bunun davacıya devredildiği ve bu sefer davacı ile davalı arasında aynı koşullarda 25.6.2003 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesinin yapıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 18.05.1955 tarihinde kabul edilen 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 14. maddesinde “2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrimenkuller hakkında da bu kanun hükümleri tatbik olunur.” hükmü bulunmaktadır. Bu hükümde atıf yapılan 02.06.1934 tarih ve 2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu, sonradan 08.09.1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale 2009/9492-15395 Kanunu’nun 94. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış, ancak, 6570 sayılı Kanunun 14. maddesinde bu yönden bir değişiklik yapılmamış; böylece, anılan 14. madde, yürürlükte olmayan bir kanuna atıf yapan içeriğiyle varlığını sürdürmüştür. Hem 2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu ve hem de onu yürürlükten kaldırarak aynı konuyu yeniden düzenleyen 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu; kamu kurumlarının satım, kira ve benzeri konularda yapacakları ihalelerin yöntemlerine, içeriklerine ve sonuçlarına ilişkin düzenlemeler taşımaktadırlar. Gerek bu durum ve gerekse kanun koyucunun 2490 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış olmasına rağmen, 6570 sayılı Kanunun ona atıf yapan 14. maddesinde bir değişiklik yapma gereğini duymamış olması, anılan 14. maddedeki atfın, 2490 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran ve onun yerine yürürlüğe giren 2886 sayılı Kanuna yönelik olarak da devam ettiğinin kabulünü gerektirmektedir. Dolayısıyla; 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre kiraya verilen taşınmazların da (6570 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen koşulları taşımaları halinde), 6570 sayılı Kanun kapsamında olacaklarının ve bunlara ilişkin kira sözleşmeleriyle ilgili olarak, ancak 7. maddede tahdidi olarak sayılan nedenlerden birine dayanılmak ve ilam alınmak suretiyle tahliyenin sağlanabileceğinin kabulü gerekir. Somut olayda, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu taşınmazın nitelikleri itibariyle 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı (Kanunun 1. maddesinde öngörülen şekilde belediye teşkilatı olan yerlerle, iskele, liman ve istasyonlardaki örtülü taşınmazlardan olup, olmadığı) dosya kapsamından açıkça anlaşılamamaktadır. Öyle olunca; Yerel Mahkemece öncelikle davaya konu taşınmazın (kiralananın) 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı belirlenmek suretiyle, eğer anılan Kanun kapsamında ise bu kanun hükümlerine göre tahliyenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. 2-Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA; 2. bent gereği bozma sebebine göre davalının ve davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 15.60 temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.