Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/9507 · K. 2010/5297

4. Hukuk Dairesi         2009/9507 E.  ,  2010/5297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/11/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince, dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteklerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince dayanışmalı (müteselsilen) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi aynı olan davalılar yararına tek avukatlık ücreti takdir edilir. Yerel mahkemece yukarıda açıklanan düzenleme gözetilmeyerek, haklarındaki istemin bir bölümü aynı nedenle reddedilen dayanışmalı sorumlu davalılar yararına tek avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, birden fazla vekalet ücreti takdir edilmiş olması; 3-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olay olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, davalının kusur oranı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 8.000.00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması; Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalılar yararına tek vekalet ücreti ve davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasında manevi tazminat tutarına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…8000…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…443,81…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…226,70…” sayı dizisinin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “…986,24…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…kabul edilen maddi tazminat nedeniyle 575,00 TL, kabul edilen manevi tazminat nedeniyle de 575.00 TL…” sözcük ve sayı dizilerinin yazılmasına; (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 8 ve 9 nolu bentlerinin silinerek yerlerine 8 nolu tek bir bent olarak “8-Reddedilen maddi tazminat nedeniyle 2.373,75 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., ... AŞ ve ... AŞ’ye verilmesine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle de 575.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ...’e verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.