Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/10197 · K. 2012/1788

11. Hukuk Dairesi         2010/10197 E.  ,  2012/1788 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2010/85-2010/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı, Amerika Birleşik Devletleri Beyaz Saray'a gönderilmek üzere davalı şirkete teslim edilen kolinin yerine ulaştırılmadığını ileri sürerek, koli gönderme gideri olan 170,00 TL ile uğramış olduğu 10.000,00 TL manevi zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın taraflarının 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3. maddesinde tanımları yapılan kişiler olduğu, yerine getirilmesi istenen hakkın da yasada tanımlanan sağlayıcı ile tüketiciyi ilgilendirdiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli Konya Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, davacı gönderen tarafından davalı taşıyıcı aleyhine açılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık taşıma akdinden kaynaklanmaktadır. Taşıma hukuku TTK’nda düzenlenmiş olup, taşımaya ilişkin davalar mutlak ticari dava niteliğindedir. Bu nedenle, mahkemece dava konusunun yanlış değerlendirilerek tüketiciyi ilgilendirdiği gerekçesiyle görevsizlik ile dosyanın Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.