Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/10566 · K. 2012/2840

11. Hukuk Dairesi         2010/10566 E.  ,  2012/2840 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2010 tarih ve 2009/59-2010/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “KARAM”, “TATLI KARAM”, “ÇATAL KARAM” ve “GÜZEL ANLAR TATLI KARAM” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile iltibas yaratan “CARAMBİTA” ibareli markanın tescili için diğer davalı kuruma başvuru yaptığını, söz konusu başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, ancak bu kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 07.01.2009 tarih, 2008-M-6685 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, müvekkili kurum tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı markaları ile dava konusu başvuru arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin başvurusuna konu ibare ile davacıya ait markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “KARAM” esas unsurlu davacı markaları ile “CARAMBİTA” esas unsurlu başvuru konusu işaretin farklı olduklarının ortalama alıcılar tarafından ilk bakışta ve hemen algılanabileceği, zira “KARAM” ibaresinin günlük yaşamda sıkça kullanıldığı, başvuru konusu ibarenin ise günlük yaşamda kullanılmayan bir sözcük olduğu, yetişkin konumunda olanların başvuru konusu ibarenin ilk harfini “K” biçiminde okusalar bile tescilli markalar ile davalı başvurusunu ayırabilecekleri, küçüklerin ise ilk harfi “K” harfi olarak algılamalarının mümkün bulunmadığı, dolayısıyla karıştırma ihtimalinin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.