Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2010/11449 · K. 2010/18797

5. Hukuk Dairesi         2010/11449 E.  ,  2010/18797 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan İlyas Ölmez vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan İlyas Ölmez vd. vekillerince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki; 1-Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazın satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 15 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir. Dava konusundan 15 kat daha değerli olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerleri de taştışılarak, alınacak rapor denetlendikten sonra karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması, 2-Taşınmazın niteliği, konumu ve geri kalan bölümün yüzölçümüne göre kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer artışı olmadığı halde, aksi düşünce ile bedelden indirim yapılması, Doğru görülmemiştir. Davacı idare ile davalılardan İlyas Ölmez vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.