Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2010/1232 · K. 2010/3214

1. Hukuk Dairesi         2010/1232 E.  ,  2010/3214 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 14/09/2009 Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakanları M. K.’ın 1596  parsel  sayılı  taşınmazın  5550/10550 payının  çıplak   mülkiyetini  davalıların  miras bırakanı  E.’a  bağış  suretiyle  temlik  ettiğini, temlik  sırasında  miras bırakanın  hukuki    ehliyete   haiz  olmadığı  gibi, temlikin  gabin  ve  ikrah   nedenleri  ile  de  batıl  olduğunu  ileri  sürerek  tapu  iptal ve  miras  payları  oranında  tescil   isteğinde  bulunmuşlardır. Davalılar, davanın  reddini   savunmuşlardır. Mahkemece, davacı  Türkan’ın  davasının  reddine, diğer  davacıların  davasının  kabulüne karar  verilmiştir. Karar, taraflarca  süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, ehliyetsizlik, hile, gabin ve  ikrah  hukuksal  nedenlerine  dayalı  tapu  iptal ve  tescil isteğine  ilişkindir. Mahkemece, davacı  T.’ın  davasının   reddine, diğer   davacıların  davasının  kabulüne   karar  verilmiştir. Dosya  içeriği ve  toplanan  delillerden; tarafların  müşterek  miras bırakanı  E. 1596   sayılı  parselin  5550/10550  payı  üzerindeki  intifa  hakkını  uhtesinde   bırakıp, çıplak  mülkiyetini  18.10.1996 tarihli  akitle  oğlu  olan  davalıların  miras   bırakanı  E.’a bağış  suretiyle   temlik  ettiği  anlaşılmaktadır. Mahkemece, Adli  Tıp Kurumu  4. İhtisas  Dairesinden  alınan  raporda  dosyada   tanık   beyanları  dışında   davacı  tarafından  ibraz  edilen  bir  belge bulunmadığından  miras bırakanın  ehliyete  haiz  olup  olmadığı  hususunda  bir  kanaat  belirtilemeyeceği  bildirilmiştir. Bu durumda, miras bırakanın  hukuki   ehliyete   haiz  olmadığını  söyleyebilme  olanağı  yoktur. Ne var ki,  davacılar, ehliyetsizlik  yanında   hile, gabin,ikrah hukuksal  nedenlerine  da   dayanmışlardır. Miras bırakan  tarafından  temlikin 18.10.1996   tarihinde   yapıldığı, davanın  da  31.1.2006 tarihinde  açıldığı  sabittir. Bilindiği  üzere; Borçlar  Kanununun 21,28 ve 30 maddelerine göre  bu   iddialara dayanılan  davaların, Borçlar Kanununun 31.  maddesi  hükmü  uyarınca bir yıllık  hak düşürücü  süre içinde  açılması  zorunludur. Temlik ve dava  tarihi ile  ıttıla  kesbedildiği  tarihe  göre  anılan  iddialar  bakımından  hak düşürücü  sürenin  geçtiği  tartışmasızdır. Hal böyle  olunca, tüm  davacılar  yönünden  davanın  reddine  karar  verilmesi  gerekirken, yanılgılı  değerlendirme  ile  yazılı   olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş olması  doğru   değildir. Öyle  ise, davacıların  temyiz   itirazları   yerinde   değildir.Reddine. Davalıların  temyiz   itirazlarının  kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü HUMK’nun 428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 22.3.2010  tarihinde  oybirliğyile  karar  verildi.