Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/12587 · K. 2012/3333

11. Hukuk Dairesi         2010/12587 E.  ,  2012/3333 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2008/312-2010/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin “EREN ENERJİ” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, TPE tarafından mutlak red nedenleri yönünden yapılan inceleme sonucu daha önce tescil edilmiş markaların varlığı gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca başvuru kapsamından bir kısım mal ve hizmetlerin çıkarıldığını, bu kısmi red kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının da TPE YİDK’nın 2008-M-3816 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkili şirketin “EREN ENERJİ” ibaresini yıllardan beri kullandığını, tanıtımı için büyük yatırımlar yaptığını, redde mesnet alınan markalarla müvekkili markasının benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nın 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun itiraza dayanak markalar ile asıl unsur olan "EREN" ortak unsuru nedeniyle, ortalama tüketici nezdinde okunuş, görünüm, anlam ve genel izlenim olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, başvurudan çıkarılan malların da aynı veya aynı tür olduğu, dolayısıyla 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleştiği, 5194 sayılı yasa ile, KHK’nin 7/son hükmünde yer alan 7/1-b bendine yapılan atıf kaldırıldığından ve davacı başvurusu bu değişiklikten sonra 13/09/2007 tarihinde gerçekleştiğinden, işarete başvuru öncesinde kullanımla ayıt edicilik sağlandığı yönündeki savlar doğru olsa dahi, tespit edilen mutlak red nedeninin aşılmasının hukuken olanaklı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.