Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/12850 · K. 2010/11648

4. Hukuk Dairesi         2010/12850 E.  ,  2010/11648 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/12/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat dava, karşı dava ve birleşen davayla istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava ve birleşen davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazına gelince; asıl ve birleşen dava, haksız şikayet nedeniyle; karşılık dava ise hakaret ve tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davadaki istek reddedilmiş; karşı davadaki manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar taraflarca temyiz olunmuştur. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 2010/12850-2010/11648 Dava konusu sözlerin niteliği, ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, karşı davacı yararına takdir edilen 500,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, karşılık davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının karşı davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin II-1 nolu bendinde yer alan "…500,00-…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…2.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak "3-Alınması gereken 108,00 TL karar harcından peşin alınan 7,88 TL harç indirilerek artık 100,12 TL harcın davacı-karşı davalı ...'tan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, peşin alınan 7,88 TL harcın davacı-karşı davalı ...'tan alınıp davalı-karşı davacı Fatma Gül Mutlu'ya ödenmesine…" biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı-karşı davalıya yükletilmesine ve temyiz eden davalı-karşı davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.