Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2010/13229 · K. 2010/16556

3. Ceza Dairesi         2010/13229 E.  ,  2010/16556 K. "İçtihat Metni" Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-a, 62, 52. maddeleri gereğince 1.740 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarihli ve 2008/1520 esas, 2010/350 sayılı kararma yönelik itirazın reddine, ancak sanık ... hakkındaki hükmün 1/3. fıkrasında yer alan "2 ay 27 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak bunun "112 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, hükmün 1/4. fıkrasındaki "1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak "2.240 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, sanık ... hakkındaki hükmün 2/3. fıkrasında yer alan "2 ay 27 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak bunun "112 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, hükmün 2/4. fıkrasındaki "1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak "2.240 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine ilişkin Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli ve 2010/137 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.07.2010 tarih ve 49439 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2010 tarih ve 2010/191482 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur İhbarnamede; 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için diğer şartlar yanında zararın giderilme koşulunun bulunduğu, suça konu olayda sanıkların şikâyetçinin zararını gidermediğinin anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olmadığı cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde, 5271 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun’la değişik 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanıklar hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, aynı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince, sanıkların denetimli serbestlik süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, mahkemenin geri bıraktığı hükmü açıklaması üzerine, kanun yoluna tâbi olması gerektiği cihetle, itirazın sadece hükmün geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden incelenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü; İnceleme konusu eylemin iddianame belirlenen yasal niteliğine, sevk maddelerine ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 9.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yargıtay 9.Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.