Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/135 · K. 2010/11914

4. Hukuk Dairesi         2010/135 E.  ,  2010/11914 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 01/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 26/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava; trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın günü ve gelişim biçimi, tarafların kusur oranları ile ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 20.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “….20.000,00…” ve “…20.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “….15.000,00…” ve “…15.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…3.184,28.…” ve “…1.173,18…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.619,98….” ve “…608,88…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…6.676,19.…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…5.622,18…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…4.400,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…3.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davacıların tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalı ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.