Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/13519 · K. 2011/1690

11. Hukuk Dairesi         2010/13519 E.  ,  2011/1690 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.10.2008 gün ve 2007/463-2008/491 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.07.2010 gün ve 2009/2361-2010/8213 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin 17.01.1995 tarihinde kurulduğunu ve sağlık kuruluşlarına tıbbi ve kimyasal madde pazarladığını, müvekkili firmanın kurulduğu günden beri “Esmed” hizmet markası ile Türkiye genelinde tanınan bir şirket olduğunu, faaliyet konusu hizmetlerin 35. sınıfın 8. grubuna dahil hizmetler olduğunu, ESMED markası üzerindeki öncelik hakkının müvekkilinde bulunduğunu, ancak davalının “ES-MED+şekil” ibareli markayı 2003/11785 ve 2005/14010 numaralar ile adına tescil ettirdiğini, 556 sayılı KHK’nın 8/III ve 42/f maddeleri uyarınca davalı markasının terkininin istenebileceğini, müvekkili şirketin 1995 yılında, davalı firmanın ise 13.06.1997 tarihinde kurulduğunu, TTK’nun 47/2, 52, 54, 57/5. maddeleri uyarınca davalının ticaret unvanında yer alan ESMED ibaresinin müvekkili ticaret unvanı ile iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların 35/8. sınıf yönünden hükümsüzlüğünü, davalının ticaret unvanındaki “ES-MED” ibaresinin ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili firmanın tescilden yaklaşık 6-7 yıl önce Esmed ibaresini kullanmaya başladığını, 2003 yılında ilk marka tescil belgesini aldığını, her iki firmanın da sektörde 10 yıldan fazla süredir faaliyet gösterdiğini, davacının 2005 yılında müvekkilinin markasından haberdar olduğunu ancak sessiz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.