Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/13521 · K. 2011/625

4. Hukuk Dairesi         2010/13521 E.  ,  2011/625 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ... Cami Koruma ve Dini Kültürü Geliştirme Derneği vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İletişim Hiz. A.Ş aleyhine 16/03/2009 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/04/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... İletişim Hiz. A.Ş vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/01/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... İletişim Hiz. A.Ş vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve yıkım ile haksız kullanım tazminatı (ecrimisil) ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, komşuluk hukuku gerekleri uyarınca sağlık tehlikesi oluşturan baz istasyonunun kaldırılmasına; haksız kullanım tazminatı isteminin ise reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı ile davalı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, sahibi olduğu İzmir ili Bornova ilçesi 2. bölge 14947 parsel sayılı yer üzerindeki camii minaresine diğer davalı tarafından, kendisinin bilgisi ve isteği dışında kurulan baz istasyonunun mülkiyet hakkına dayalı olarak el atmasının önlenmesi ve baz istasyonun yıkılmasını, davalının haksız kullanım tazminatı ile sorumlu tutulmasını, olmadığı taktirde komşuluk hukuku gerekleri uyarınca baz istasyonunun sağlığa zararlı olması nedeni ile tecavüzün önlenmesine ve baz istasyonunun sökülmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Yerel mahkemece, davacının öncelikli istemi olan mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve yıkım istemi incelenmeden, baz istasyonunun sağlığa zararlı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile kaldırılmasına, haksız kullanım tazminatı isteminin ise dini ve sosyal hizmet vakfına yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Kademeli (terditli) davalar hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nda bir düzenleme bulunmamakla birlikte kademeli dava açılmasında hukuki yarar bulunması ve usul ekonomisine uygunluk nedeni ile yargı kararları ve bilimsel görüşlerde bu tip davaların açılabileceği kabul edilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesine göre; yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğinden, davacının öncelikli istemi olan mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve yıkım hakkında hiçbir gerekçe oluşturulmaksızın, doğrudan komşuluk hukukuna dayalı müdahalenin önlenmesi ve yıkım istemi hakkında karar verilmiş olması ve haksız kullanım tazminatı isteminin reddedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.