Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/13784 · K. 2012/5419

11. Hukuk Dairesi         2010/13784 E.  ,  2012/5419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2009/416-2010/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının işletmekte olduğu iş yerini 10.000,00-TL devir bedeli karşılığında müvekkiline devrettiğini, ancak kiracı konumunda bulunan davalının kira sözleşmesi uyarınca alt kiraya verme hakkının bulunmadığını, dava dışı kiralayanın davacının iş yerini işletmesine izin vermediğini, bu nedenle davalının 10.000,00-TL devir bedelini iade etme gerektiğini ileri sürerek 10.000,00-TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan almış olduğu 10.000,00-TL’nin devir nedeniyle değil, iş yerinde bulunan malzemelerin karşılığı olarak alındığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller doğrultusunda, davacı tarafından davalıya ödenen bedelin iş yerindeki malzemelerin karşılığı olmadığı, iş yerinin devri nedeniyle verildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00-TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, işyeri devrinden kaynaklanmakta olup, taraflar arasında çekişmesiz olduğu üzere davalı kiracı olduğu ve alt kiraya verme yetkisi bulunmadığı iş yerini davacıya devretmiş olduğundan ve mal sahibinin de bu devre rıza göstermediği dosya içeriğiyle sabit olduğundan, yanlar arasındaki sözleşmede de, herhangi bir ayrıma gidilmeden iş yerinin 10.000,00-TL karşılığında devredildiği beyan edildiğinden, söz konusu tutarın ödenmesi iş yerindeki faaliyetin devam edeceği düşüncesiyle ödenen bir tutar olduğu hayatın olağan akışı gereğidir. Kiralayanın izin vermemesi nedeniyle davacının iş yerinde faaliyetine devam etmesi mümkün olmadığından, bu nedenle ödenen paranın davalı yönünden sebepsiz zenginleşme teşkil edeceği tabiidir. Bu itibarla mahkemece, gerektiğinde tanık beyanlarına da başvurulmak suretiyle iş yerinde devir esnasında ne kadar malzeme bulunduğu ve bunun tutarının ne olduğu uzman bilirkişilere hesaplattırılıp, bu miktarı aşan kısmın bedelinin istirdatına karar vermek gerekirken davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.