Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2010/14020 · K. 2012/23090

9. Hukuk Dairesi         2010/14020 E.  ,  2012/23090 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevisi olarak çalıştığını, ücretlerinin ödememesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının izin süresinin bitmesine rağmen işine dönmediğini, işe dönmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin şirket tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısa kararda "davanın kabulüne karar verilir iken ücret alacağı yönünde olumlu/olumsuz bir karar verilmediği" görülmüş, Ancak gerekçeli kararda " davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek ücret alacağının da reddedildiğine " şeklinde karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Mahkemece yapılan yargılama sonunda 22.12.2009 tarihli son duruşmada davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda " davanın kabulüne karar verilir iken ücret alacağı yönünde olumlu/olumsuz bir karar verilmediği" görülmüş, Ancak gerekçeli kararda " davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek ücret alacağının da reddedildiğine " şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır. Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır. Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.