Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/14064 · K. 2012/5112

11. Hukuk Dairesi         2010/14064 E.  ,  2012/5112 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi BİRLEŞEN DAVA : SUSURLUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2003/34 ESAS Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2007 tarih ve 2003/299 - 2007/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... . vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı ... vekili, asıl davada, müvekkilinin davalı Kayapalı Nilüfer Tur Ltd şirketine ait otobüs içinde yolcu olarak bulunmaktayken, davalılardan ... ve ...’ın malik ve sürücüsü oldukları kamyonun müvekkilinin içinde bulunduğu otobüs ile çarpışması sonunda müvekkilinin iş ve gücünden % 60 oranında kalacak şekilde yaralandığını, müvekkilinin yeni evli olup, ana okulu öğretmeni olarak görev yapacağını ileri sürerek, 30.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir. Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin zorunlu koltuk sigortacısı olduğunu ve kaza nedeniyle davacıya 15.000 TL ödemede bulunduğunu, bildirerek davanın reddini savunmuştur. Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin kazaya karışan kamyonun zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, kaza nedeniyle davacıya 11.250 TL ödeme yapıldığını, tazminat hesabı yapıldığında limit dahilinde borçları varsa ödeme yapabileceklerini bildirmiştir. Diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Birleşen davada, davacı Kayapalı Nilüfer Tur Ltd. Şti vekili, müvekkili şirket tarafından işletilen otobüs ile davalılar ... ve ...’ın malik ve sürücüsü olduğu kamyonun çarpışması sonucunda otobüste meydana gelen 138.211,80 TL’nın adı geçen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen davanın davalıları ... ve ... vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, dosya içinde mevcut bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü davalılar Hayrettin ve Hayri’nin malik ve sürücüsü oldukları kamyonun neden olduğu kaza sonucunda davacı ...’nın % 43 oranında iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı, kazada kamyon sürücüsünün tam kusurlu olduğu, İsviçre Sigorta A.Ş. tarafından davacı Tuğbaya 15.000 TL ödeme yapıldığı ve davacının bu sigorta şirketinden alacağının kalmadığı, davalı Ak Sigorta A.Ş. tarafından yapılması gereken ödeme tutarının 6.750 TL olduğu, birleşen davada davacı otobüs şirketinin zararının 138.211,80 TL olduğu gerekçesiyle asıl davada, davalı Kayapalı Nilüfer Tur Ltd. Şti. ve İsviçre Sigorta A.Ş. hakkında açılan davaların reddine, 30.000 TL maddi tazminatın davalı Ak Sigorta A.Ş. yönünden 6.750 TL ile sınırlı olmak üzere davalılar ..., ... ve Ak Sigorta A.Ş.’nden tahsiline, 30.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, birleşen davada ise davanın kabulü ile 138.211,80 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’dan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece asıl davada talep olunan manevi tazminatın kısmen kabulüne karar Verilerek, dava dilekçesinde talep edildiği üzere hüküm altına alınan miktarın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, faiz talebi hakkında karar verilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın hüküm fıkrasının 1/h bendinden sonra gelmek üzere “Hüküm altına alınan manevi tazminat alacağına kaza tarihi olan 19.09.2002 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına” ibaresinin konulmasına, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.