Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/14232 · K. 2010/13472

4. Hukuk Dairesi         2010/14232 E.  ,  2010/13472 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/09/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne ilişkin 28/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazına gelince; a)Dava haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik zararı olarak 1.000,00 TL maddi tazminat istenmiştir. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının toplam zararının 1.008,32 TL olduğu belirlenmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan; yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar vermeyeceğine ilişkin düzenleme gözetilmeyerek ve istek aşılarak davalı yanın 1.008,32 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması; b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Olayın gelişim biçimi ve günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi ve manevi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…13/2/2008 tarihli bilirkişi raporuna göre hastane masrafları olan 888,60 YTL ile işgüçten kalma zararı olan 116,72 ki toplam 1.008,32 YTL…” biçimindeki sözcük ve sayı dizilerinden sonra gelmek üzere “…den davacının istemi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL'nin...” sözcük ve sayı dizisinin eklenmesine; aynı bendin alt paragrafında yer alan “…aynen kabulü ile 5.500 YTL manevi tazminat talebinin kabulü…” ve parantez içinde yazılı olan“…olduğu gibi…” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin ayrı ayrı silinerek yerlerine “…kısmen kabulü ile 4.000.00 TL manevi tazminatın …” ve “…kısmen…” sayı ve sözcüklerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…351,50…” ve “…263,70…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…270,00…” ve “…182,20…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına kabul edilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir edilen avukatlık ücretine ilişkin 3/b nolu bendinde yer alan “…660 YTL nisbi…” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin silinerek yerine “…500 YTL maktu…” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.