Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/14510 · K. 2012/18414

11. Hukuk Dairesi         2010/14510 E.  ,  2012/18414 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2010 tarih ve 2009/154-2010/115 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/11/2012 günü hazır bulunan davalı vekili Av. .....ile davacı asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili tarafından Türkçe'den İngilizce'ye tercüme edilen kitabın davalı tarafça 2007 yılında yayımlandığını, tercüme ücretini müvekkiline ödeyen davalının, eserin üzerinde müvekkilinin ismine yer vermediğini ileri sürerek, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğunu ve bu sürenin dava tarihi itibariyle dolduğunu, müvekkili ile davacı arasında yapılmış herhangi bir sözleşmenin bulunmadığını, söz konusu kitabın tercümesinin davacıya ait olmadığını, 500 adet olarak basılan kitap için istenen tazminatın fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yazılı sözleşme olmamakla beraber davacının, dava konusu kitabın tercüme ücretinin davalı tarafça eşinin hesabına yatırıldığını iddia ettiği ve banka dekontlarının bu iddiayı doğruladığı, davalının söz konusu ödemenin neye istinaden yapıldığını ve tercümenin kim tarafından yapıldığını açıklayamadığı, tanık beyanı ve sunulan internet sayfa fotokopisi gözetildiğinde davaya konu kitabın tercümesinin davacı tarafça yapıldığının kabul edildiği, işleme eser sahibi olan davacının isminin FSEK'nun 15. maddesi uyarınca eserde gösterilmesinin zorunlu bulunduğu, oysa eser üzerinde davacının isminin gösterilmediği, bu durumun davacının manevi haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 7.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 103,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.