Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2010/14772 · K. 2012/2101

11. Ceza Dairesi         2010/14772 E.  ,  2012/2101 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesince 15 ay hapis cezası (2 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere) 1- Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinde; Aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemin, zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle arttırılmaması isabetsizliği sanığa karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi uyarınca verilen 18 ay hapis cezasında, takdiri indirim maddesi uygulanması sırasında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 59 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 62. maddelerinde 1/6 olarak aynı indirim oranı belirtilmişse de; 765 sayılı Kanunda yer almayıp, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak kararda gösterilmemiş olsa da infaz sırasında re’sen uygulanan güvenlik tedbirlerinin sanık aleyhine olduğu gözetilmeden, cezadan 62. madde ile indirim yapılması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerine “765 sayılı TCK’nun 59” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1- Sanık müdafiinin, 2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.