Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/15255 · K. 2012/6423

11. Hukuk Dairesi         2010/15255 E.  ,  2012/6423 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2010 tarih ve 2009/83-2010/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilin Türkiye’nin en büyük çikolata üreticilerinden birisi olduğunu, 2003/01497 sayılı ŞÖLEN markasının tüm sınıflar itibarıyla tescilli olan tanınmış bir marka olduğunu, davalı şirketin “ŞÖLEN” ibaresinin 29. sınıftaki “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri”nde tescili için TPE'ye başvurduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE-YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının ibaresinin tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine aykırı bulunduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunu, tanınmış markaların farklı Mal ve hizmetlerde kullanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE-YİDK'nun kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, davalının markasını 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin dava konusu markayı 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı markaları ile davalı markasının 556 sayılı KHK'nin8/1-b hükümleri anlamında farklı sınıflarda oldukları, davalının Şölen markası için müktesep hak elde ettiği, 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi anlamında her iki taraf markasının da tanınmış olduğu, birbirlerinden haksız yararlanmanın söz konusu olamayacağı, davacının davalının markasının hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.